De oudste vermeldingen van een kerkgebouw op die plek dateren uit de 11de eeuw. Rond 1175 wordt dan de Romaanse kerk opgericht. In 1518 wordt melding gemaakt van een O.LV.-kapel aan de noordzijde. In de 17de eeuw volgt een bloeiende periode van herstellingen waarbij de toren wordt hersteld en deze ‘gotische trekjes’ krijgt. Er worden altaarstukken en ander meubilair besteld. De 19de eeuw is een bewogen eeuw in de geschiedenis van de Sint-Pieterskerk. Na de eerste verbouwingen in 1820 volgt een discussie over de stabiliteit van de toren waarbij de ‘provinciale architect’ Delacenserie betrokken wordt. In 1887 ontwerpt architect J. Helleputte een nieuw plan dat wordt goedgekeurd.

In 1895 wordt de toren beschermd als monument, waardoor er beroep kan gedaan worden op ‘staatsfinanciën’. De toren wordt in zijn ‘oorspronkelijke (Romaanse) staat’ hersteld waarbij ook de 16de eeuwse gotische aanpassingen worden ‘geromaniseerd’. Deze ‘reconstructie’ wordt niet door iedereen evenveel gesmaakt. In 1939 wordt de toren definitief als monument geklasseerd. Rond de kerk bevindt zich een lapidarium waar we enkele interessante grafmonumenten terugvinden die bij het ontruimen van het kerkhof (1986) zijn geselecteerd om ‘ter plekke’ te blijven. In de kerk bevinden zich een aantal merkwaardige stukken. Twee schilderijen zijn ‘het vermelden waard’. Enerzijds is er Christus die de sleutels van de H. kerk aan Petrus overhandigt van de Brugse schilder Jan Maes (1658). Anderzijds is er ook het schilderij O.L.V. van de Rozenkrans van J.A. Garemijn (1785). De geschilderde glasramen worden tussen 1890 en 1922 door vooraanstaanden geschonken. De prachtige biechtstoel rechtsachter is een renaissancemeubel dat in 1662 door Rycquaert Brouckman wordt geleverd. Dezelfde persoon levert ook dergelijke biechtstoelen in Zedelgem, Stalhille, Klemskerke, Damme,…. De andere biechtstoelen zijn van latere datum. De communiebank, die de volledige breedte van de 3 beuken afsluit, dateert van 1717 en wordt gemaakt door de Brugse meester-schrijnwerker Michiel Clauwaert. Tenslotte moeten we ook nog heel even stilstaan bij het beschermde orgel. Het orgel wordt gebouwd door Jacobus van Eynde. Deze Ieperse orgelmaker voltooit het stuk in 1717 (de datum die vermeld staat op de orgelkast). Begin jaren negentig wordt het orgel gerestaureerd. Sindsdien zorgen de Vrienden van het orgel jaarlijks voor een aantal ‘muzikale activiteiten’ in augustus.

Meer info: G. Claeys, Oostkamp, 1953, 206p.